Kobietą być – siła Judyty

Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego, bardziej niż wszystkie kobiety na ziemi!

Skąd powinnyśmy czerpać inspiracje, jak nie z Biblii? Zamiast kolorowych magazynów czy ogromnych tabloidów możemy podziwiać kobiety, które zmieniły bieg historii, nadały jej sens. Jedną z nich jest Judyta, która pokonała mężczyznę, wykorzystując najcenniejszy dar od Pana, która każda z nas otrzymała – piękno. Jak wygląda jej historia i co powinnyśmy w niej szczególnie zauważyć?

Nabuchodonozor – król Niniwy, był potężnym władcą, który walczył z Arfaksadem. Pragnął wykorzystać wszystkie siły aby go pokonać. Jednak Izraelici sprzeciwili się mu, nie chcąc brać udziału w wojnie. Potężny Nabuchodonozor zesłał dowódcę swych wojsk – Holofernesa aby ukarać tych, którzy się sprzeciwili. Ludność Betulii była bezsilna wobec wojsk Holofernesa. W odwecie za nieposłuszeństwo królowi, miał za zadanie zgładzić niewinnych mieszkańców Izraela.

Ogromne wojsko, potężni żołnierze zostali pokonani przez Judytę.

Judyta była wdową po znanym, bogatym mężczyźnie. Słaba, bezsilna pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Wydawałoby się, że jej życie rozpada się na milion kawałeczków po śmierci człowieka, z którym miała spędzić resztę swojego życia. Jak udało jej się nabrać siły i odwagi, aby ocalić swoją miejscowość? Odpowiedź jest prosta: z modlitwy.

Nic tak nie dodaje mocy jak rozmowa z Bogiem i Judyta dobrze o tym wiedziała. Była pobożna i wierna swojemu Stwórcy.

Oczekując od Niego wybawienia, wzywajmy pomocy dla nas od Niego, a On wysłucha naszego głosu, jeżeli Mu się spodoba.

W powyższym fragmencie księgi podkreśla, że nie możemy jedynie żądać od Boga, lecz prosić o wypełnienie Jego woli.

Ręką kobiety skrusz ich zarozumiałość!   

To kolejne potwierdzenie, że kobieta jest w stanie zrobić wiele. Że wcale nie jest słaba. Że została stworzona do rzeczy niezwykłych. Nigdy nie dajmy sobie wmówić, że do niczego się nie nadajemy!

Ściągnęła wór pokutny, który miała na sobie, zdjęła także wdowi strój. Następnie obmyła ciało wodą i namaściła pachnącymi olejkami, uczesała włosy i włożyła diadem. Ubrała się w taki strój świąteczny, jaki nosiła dla swojego męża Manassesa.

Judyta została powołana do nowego zadania. Otrzymała misję, którą przyjęła. Ta historia przypomina mi historię Maryi. Ona również otrzymała zadanie (i to niezwykłe!).

Ten fragment uświadamia mi, że nawet w chwili ogromnego kryzysu jesteśmy w stanie się podnieść i iść dalej. Spełniać się w nowej roli najlepiej, jak tylko potrafimy. Dlatego jak najczęściej zdejmujmy z siebie “wór pokutny”, który może obrazować naszą przeszłość, czasami niełatwą. Wkładajmy diadem, świąteczny strój ( czyli taki, w którym czujemy się najlepiej ) i róbmy rzeczy wielkie, bo do takich zostałyśmy stworzone.

Niech Bóg sprawi, abyś była wywyższona na wieki, i niech obdarzy cię wszelkimi dobrami, bo nie szczędziłaś swojego życia, z powodu upokorzenia naszego narodu, ale prawością swojego postępowania wobec naszego Boga zapobiegłaś naszej zgubie!

Kolejny cytat z Pisma, który mówi, że nieważne jaka jest nasza przeszłość, jakie podjęłyśmy decyzje, jakie były ich konsekwencje. Bóg zawsze będzie obdarzał nas wszelkimi dobrami.

Jeszcze przez trzydzieści dni lud plądrował obóz. Judycie ofiarowano namiot Holofernesa, wszystkie srebrne naczynia, łoża, miednice i wszystkie jego sprzęty. Ona przyjęła je i sama włożyła na swego muła, zaprzęgła swoje wozy i wszystko na nie załadowała.

Z tego fragmentu wynika, że Judyta była bardzo samodzielna i nie wykorzystywała nadto swojej służącej. W Biblii jest napisane, że przyjęła wszystkie kosztowności i SAMA je zapakowała. Wyobrażam sobie, ile musiało być tych darów i jak ciężkie były.

Nie chodzi tu jednak o jej siłę fizyczną lecz o dobro dla drugiego człowieka. Możliwe, że dała odpocząć swojej służebnej, która również brała udział w tym całym “podstępie”, w ramach wdzięczności za pomoc? Tego już raczej możemy się tylko domyślać.

A jakie były wasze wrażenia po przeczytaniu Księgi Judyty? Podzielcie się koniecznie, ulubionymi jej fragmentami!

Każda z nas ma swoją Judytę w sercu, obudźcie ją i nie zawiedźcie swojej wioski!

*Wykorzystane cytaty pochodzą z Księgi Judyty

*Każda interpretacja biblijnego tekstu jest moją własną i może się nie zgadzać z genezą księgi. Po prostu tak ją rozumiem i w taki sposób chciałam się podzielić moimi przemyśleniami na ich temat 😉

 

Tagi związane z artykułem
, , , ,
Napisane przez
Więcej od Magdalena

Letnie inspiracje

Lato za pasem, więc niezależnie, czy w miejscu gdzie przebywasz szaleje burza,...
Czytaj więcej

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *